ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Προς αναζήτηση ενός εκρηκτικού μίγματος δημιουργίας

H Ελληνική οικονομία έχει χάσει από το 2009 περίπου το 30% του ΑΕΠ, έχει εκτοξεύσει την  ανεργία πάνω από το 26% ενώ την ανεργία των νέων σχεδόν στο 50%. Ακόμα πιο δυσοίωνες από τα νούμερα φαντάζουν οι προοπτικές. Οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. Άλλες ψάχνουν τη λύση στη μεταφοράς της έδρας τους (βλ. Βουλγαρία) ενώ πολλές είναι και αυτές που στην τρέχουσα κατάσταση που βρίσκονται, αδυνατούν να πληρώσουν και το κόστη που επιβάλλεται το κλείσιμο τους, και έτσι παραμένουν ανενεργές. Περισσότεροι από τους μισούς ελεύθερους επαγγελματίες χρωστάνε ασφαλιστικές εισφορές στον ΟΑΕΕ και ακόμα και αυτοί που έχουν μπει σε κάποια ρύθμιση αδυνατούν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τις ρύθμισης τους αλλά και τις τρέχουσες εισφορές τους.   

Σε μια τέτοια κατάσταση όπου όλοι αναζητούν έστω και μια μικρή δόση ελπίδας και πιθανότητας διεξόδου, η κοινωνική οικονομία αλλά και η κοινωνική επιχειρηματικότητα εμφανίζεται όλο και πιο συχνά στη δημόσιο συζήτηση. Είναι όμως η κοινωνική οικονομία η λύση; Κατά τη γνώμη μου σε καταστάσεις έκτατης ανάγκης σαν αυτή που βιώνουμε δεν υπάρχει μια λύση. Όλες οι δυνάμεις θα πρέπει να στρατευτούν και να κινητοποιηθούν με το αίσθημα του υπερεπείγοντος. Όποιες λύσεις, ιδέες, εργαλεία έχουμε ή μπορούμε να σκεφτούμε θα πρέπει να αξιοποιηθούν. Κράτος, τοπική αυτοδιοίκηση, πανεπιστήμια, ελληνική επιχειρηματικότητα, επενδύσεις από το εξωτερικό και φυσικά κοινωνική επιχειρηματικότητα.

ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ; ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Η ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ Η ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ;

ΟΙ ΓΚΟΥΡΟΥ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Η ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;

ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  27/05/2014 09:41

Ο Στιβ Τζομπς της Apple, ένας από τους μεγάλους γκουρού της τεχνολογίας της πληροφορικής και της επικοινωνίας. ( Πηγή: EPA/JOHN G. MABANGLO)

Κοινή χρήση11

emailεκτύπωση  

Την παραμονή των ευρωεκλογών δημοσιεύθηκε στον Guardian ένα άρθρο με τον αβανταδόρικο τίτλο: «Η πολιτική ή η τεχνολογία θα σώσει τον κόσμο;» Συντάκτης του ήταν ο πολιτικός επιστήμονας Ντέιβιντ Ράνσιμαν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Σε έναν αιώνα κατά τον οποίο η σημαντικότερη επανάσταση, μέχρι στιγμής, δεν είναι πολιτική αλλά είναι η επανάσταση στην τεχνολογία των πληροφοριών και της επικοινωνίας, εκείνος θέτει το ερώτημα: «Είναι η τεχνολογία η νέα πολιτική;» Ή, διατυπωμένο διαφορετικά: «Τι χρειαζόμαστε την πολιτική σε έναν κόσμο στον οποίο καμιά από τις κυβερνήσεις της τελευταίας εικοσιπενταετίας δεν κατάφερε να δημιουργήσει για το δημόσιο συμφέρον κάτι τόσο επωφελές όπως η Wikipedia;».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ως ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ τον 21ο αιώνα

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Ως ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ τον 21^ο αιώνα

Η προσέγγιση και προσανατολισμός του  Κινήματος στο τομέα κοινωνικής οικονομίας θα πρέπει να στηριχθεί  ορισμένους βασικούς άξονες οι οποίοι συνδυάζονται με το όραμά του και τους στρατηγικούς στόχους.

1.      Η κοινωνική οικονομία είναι ο βασικός πυλώνας μείωσης των κοινωνικών ανισοτήτων και της σοσιαλιστικής προοπτικής για τον 21^ο αιώνα.

2.      Στις σημερινές συνθήκες είναι ο οικονομικός χώρος δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, σε αντιδιαστολή με αυτές που χάνονται από το κράτος και την αγορά.

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ Ως ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

Ως ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΟ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η κοινωνική οικονομία παρά την κυβερνητική της αναγνώριση και την προώθησή της από την Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια παραμένει μια άγνωστη έννοια για το 98% του Ελληνικού πληθυσμού. Ακόμη και πολλοί συνεταιριστές και εμπλεκόμενοι με το χώρο αγνοούν τη γενικότερη σημασία της για το σύνολο της  οικονομία. Παραμένει άγνωστη καθώς το όλο ζήτημα είναι υποβαθμισμένο και απουσιάζει η αναγκαία ενημέρωση από μαζικά μέσα επικοινωνίας.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Η ΘΕΩΡΙΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

του Βασίλη Τακτικού

Πολλοί τελευταία μιλούν για την κοινωνική οικονομία, αλλά λιγότεροι

εννοούν την τεράστια σημασία της, στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Η πραγματική κοινωνική οικονομία στην Ελλάδα, όμως είναι άδηλη – μη αναγνωρίσιμη από το σύστημα.

Αναγνωρίσιμη είναι η κρατικοδίαιτη του πελατειακού  συστήματος

δηλαδή η ψευδεπίγραφη κοινωνική οικονομία ,γι ΄ αυτό και είμαστε

οι τελευταίοι της Ευρώπης.

Ορισμένα μεμονωμένα καλά παραδείγματα που υπάρχουν σκόρπια στη χώρα  δεν συνιστούν τους θεσμούς της κοινωνικής οικονομίας το λεγόμενο «οικοσύστημα»  ανάπτυξή της.

Όταν στα εκατό εγχειρήματα κοινωνικών συνεταιρισμών, πετυχαίνουν τα πέντε το θεσμικό έλλειμμα της χώρας δεν αντιμετωπίζεται.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ χρειάζεται η Δημοκρατική Συμπαράταξη

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ χρειάζεται η Δημοκρατική Συμπαράταξη

Ομιλία  Θόδωρου Τσίκα στην  Κεντρική Οργανωτική Επιτροπή  Συνεδρίου (Κ.Ο.Ε.Σ) της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (14/5/2017)

Αγαπητοί σύντροφοι  και συναγωνιστές, 

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου (Κ.Ο.Ε.Σ) της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την ανασυγκρότηση του χώρου μας. Η συνάντηση διαφορετικών δυνάμεων, φορέων, κομμάτων, Κινήσεων και προσωπικοτήτων είναι αναμφισβήτητα ένα θετικό γεγονός. Απαιτείται, όμως, ακόμα πολλή προσπάθεια για να επιτευχθούν οι στόχοι μας. Και κυρίως πρέπει να εμπνεύσουμε ενθουσιασμό στα μέλη και τους φίλους μας.

ΤΡΕΙΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΚΡΑΤΟΣ – ΑΓΟΡΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΚΡΑΤΟΣ – ΑΓΟΡΑ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ

Τρεις καθολικότητες, σύμφωνα με τους μεγάλους στοχαστές του διαφωτισμού και της νεωτερικότητας, ορίζονται ως ρυθμιστικοί παράγοντες στην κοινωνική πραγματικότητα:  το κράτος, η αγορά και η κοινωνία των πολιτών. Όλοι οι κλασικοί της πολιτικής θεωρίας και σκέψης, όπως οι Τζον Λοκ, Άνταμ Σμιθ, Ρουσσώ, Χέγκελ, Μαρξ, Τοκβίλ, Γκράμσι κ.ά., καταπιάνονται ακριβώς με τις σχέσεις και αλληλουχίες που αναφέρονται σε αυτές τις καθολικότητες.

Όπως γράφει j Rifkin, ο Λοκ, ο Ντεκάρτ, ο Σμιθ και άλλοι πρώιμοι φιλόσοφοι της νεωτερικότητας, με μια μεγάλη επίθεση, ανέτρεψαν την κοσμοθεώρηση της Εκκλησίας ,που βασιζόταν στην πίστη. Παρόλο που ορισμένοι στις γραμμές τους ομολογούσαν την πίστη τους σε μια ανώτερη θεία δύναμη, συχνά τάσσονταν υπέρ του ορθού λόγου αντί της πίστης και επένδυσαν πολλά τόσο στην υλική πρόοδο και στο όραμα της γήινης υπεραφθονίας όσο και στην αιώνια σωτηρία. Οι φιλόσοφοι της νεωτερικότητας έφτασαν να πιστεύουν ότι η αγορά είναι η αστείρευτη πηγή του ανθρώπινου πνεύματος και ότι η κουλτούρα επωφελούνταν δευτερευόντως. Έθεσαν την εργασία πριν από το παιχνίδι και υποκατέστησαν τις εγγενείς αξίες με τον ωφελισμό.

Οι υλιστές βλέπουν την αγορά ως τον κρίσιμο κοινωνικό θεσμό και τον πρωταρχικό ρυθμιστή των ανθρώπινων σχέσεων. Το πρόβλημα είναι πως η ανάλυσή τους έρχεται σε σύγκρουση με την ιστορία της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Οι θεωρητικές αναφορές στην κοινωνία των πολιτών σε ελάχιστες περιπτώσεις διαχωρίζονται από την επίδραση του κράτους και της αγοράς, προφανώς γιατί οι θεσμοί της είναι ανίσχυροι, σε σχέση με τις δύο άλλες καθολικότητες.