Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ



ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

·         Πώς μπορεί να διπλασιαστεί η αποδοτικότητα των πόρων για επιδοτούμενες θέσεις εργασίας μέσω ΕΣΠΑ;
·         Πώς οι 100.000 επιδοτούμενες θέσεις στο δημόσιο μπορούν να γίνουν 200.000 μέσω της κοινωνικής επιχειρηματικότητας;

Κάθε χρόνο έχουμε 100.000 περίπου επιδοτούμενες θέσεις εργασίας από προγράμματα ΕΣΠΑ μέσω ΟΑΕΔ στο δημόσιο και τους Δήμους απασχολούμενους η υποαπασχολούμενους  στη γραφειοκρατία χωρίς κανένα παραγωγικό αντίκρισμα.

Το αποτέλεσμα σε σχέση με την πραγματική οικονομία θα ήταν εντελώς διαφορετικό εάν οι πόροι αυτί είχαν διατεθεί για την απασχόληση στη κοινωνική οικονομία σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή πολιτική πρακτική.
Η αποτελεσματικότητα της κοινωνικής οικονομίας μπορεί να διπλασιάσει τη δημιουργία και διατήρηση νέων θέσεων εργασίας. Είναι αποδεδειγμένο επίσης ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο αποτελεσματικός από τον δημόσιο με την διαφορά ότι δεν δημιουργεί επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας όταν δεν υπάρχει η προσδοκία του κέρδους. Δεδομένης της απουσίας επενδύσεων στον ιδιωτικό τομέα ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, το ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει το πρόβλημα της ανεργίας με τον εργοδότη της ύστατης καταφυγής που είναι το κράτος.
Η λογική αυτή που στη χώρα μας παρουσιάζεται ως καινοτομία είναι παρωχημένη και μη αποδοτική. Μετά τον πόλεμο η πρακτική προσλήψεων στο κράτος κυρίως για μεγάλα κατασκευαστικά έργα (λιμάνια, δρόμοι, αεροδρόμια κλπ) είχε αναπτυξιακό αντίκτυπο στην οικονομία. Οι κρατικές προσλήψεις σήμερα για την απασχόληση στην κρατική γραφειοκρατία, δεν έχει κανένα αναπτυξιακό αντίκτυπο έχει, ούτε εξασφαλίζει μόνιμες θέσεις εργασίας, καθώς η εργασία μέσω των νέων τεχνολογιών, αντικειμενικά πρέπει να μειώνει τις αναγκαίες θέσεις εργασίας. Το κράτος βεβαίως ως επιχειρηματίας και μεγάλος εργοδότης έχει πλέον αποδειχθεί ότι αδυνατεί να παράγει αγαθά και υπηρεσίες που έχει ανάγκη σήμερα ο τόπος σε μεγάλους παραγωγικούς τομείς όπως η αγροδιατροφή, ο τουρισμός, η κατοικία, η δια βίου εκπαίδευση.

Αντιθέτως η σύγχρονη πολιτική επινόηση για την ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας και της αγοράς εργασίας βασίζεται στην συμπληρωματικότητα της κοινωνικής οικονομίας η οποία έχει όλα τα πλεονεκτήματα της ιδιωτικής όσον αφορά το επιχειρείν, συν την συμμετοχή της κοινωνίας και των καταναλωτών – χρηστών για προϊόντα και υπηρεσίες. Άλλο πλεονέκτημα είναι ότι οι χρήστες-καταναλωτές-ωφελούμενοι μπορούν να συμμετέχουν στο κόστος και στην συγχρηματοδότηση προγραμμάτων που έχουν σκοπό να καλύψουν πραγματικές τους ανάγκες και μάλιστα έχουν κοινωνικό αντίκτυπο.
Ας αναλύσουμε κάθε τομέα χωριστά για να γίνουν κατανοητά τα πλεονεκτήματα της κοινωνικής οικονομίας στην αγορά εργασίας σε αντίθεση με την κρατικίστικη προσέγγιση.
Στον αγροδιατροφικό τομέα, μπορούν να δημιουργηθούν 50.000 νέες θέσεις εργασίας με βάση την πρότασή μας για τα κοινωνικά αγροκτήματα, αξιοποιώντας σχολάζουσες δημόσιες και ιδιωτικές γαίες μεταφέροντας πόρους της κοινωφελούς εργασίας (εργατικό κόστος) στους φορείς κοινωνικής οικονομίας. Η αποδοτικότητα των χρηματικών πόρων μπορεί να διπλασιαστεί δεδομένου ότι θα προκύψει όφελος από την παραγωγή αγροτικών προϊόντων την στιγμή που η απασχόληση στην κρατική γραφειοκρατία δεν παράγει μετρήσιμο και ουσιαστικό προϊόν.

Στον τομέα της πρόληψης και κοινωνικής φροντίδας μπορούν να δημιουργηθούν 70.000 νέες θέσεις εργασίας με το ήμισυ του κόστους της απασχόλησης στην κρατική γραφειοκρατία, δεδομένου ότι στην συμμετοχή του κόστους μπορούν να μπουν οι ίδιες οι κοινωνικές ομάδες, τα ασφαλιστικά τους ταμεία και γενικώς οι ωφελούμενοι των υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας πχ η ολοκληρωμένη βοήθεια στο σπίτι, τα συνεργατικά σχήματα «νταντάδων», νοσηλευτών, φροντιστών των ΑμΕΑ. Τα σχήματα αυτά μπορούν να ενισχυθούν με την παραχώρηση ανενεργού υλικού εξοπλισμού ( Κέντρα Υγείας, κτίρια, ιατρικός εξοπλισμός κλπ).
Στην δια βίου μάθηση και την ενισχυτική διδασκαλία, ο θεσμός των κοινωνικών φροντιστηρίων και της συνεργατικής εκπαίδευσης μπορούν να δημιουργήσουν 50.000 θέσεις εργασίας, απορροφώντας ένα κομμάτι από την παραπαιδεία σε νέους εκπαιδευτικούς που δεν έχουν ακόμη μπει στην αγορά εργασίας, μέσω συνεργατικών σχημάτων.
Στο πράσινο επιχειρείν μπορούν να δημιουργηθούν ….. νέες θέσεις εργασίας. Ειδικότερα στην ανακύκλωση στην πηγή, στην ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, στο αστικό πράσινο και τις πράσινες στέγες, πέλετ και κομπόστ από  βιομάζα, διαχείριση δασών και βιοτόπων.
Στον πολιτισμό-τουρισμό μπορούν να δημιουργηθούν 20.000 θέσεις εργασίας στον καθαρισμό ακτών και πάρκων αναψυχής, στην φύλαξη και ανάδειξη αρχαιολογικών χώρων και μουσείων.


*είναι σημαντικό  μετρήσιμο μέγεθος στις ευρωπαϊκές χώρες και για αυτό ενισχύεται ειδικώς από τα προγράμματα ΕΣΠΑ. Επίσης είναι μετρήσιμο ότι μια θέση στο δημόσιο κοστίζει 168.000 ευρώ, ενώ στην  κοινωνική οικονομία μόνο με 50.000 ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου